1402.12

Het is weer zover, 14 februari, Valentijnsdag. Dag van de liefde, dag van het verlangen. Hoewel er in mijn omgeving nogal schamper op wordt gereageerd hou ik er zo van. Het doet me denken aan vroeger, toen wij luid giechelend naar de winkel togen om van ons laatste zakgeld een kaart voor buurtjongetje M.  (ja, ik was het al die jaren) of klasgenootje F. kochten. En dan ondertekenden met ‘anoniem’,  ‘je Valentijn’ of nog beter: puntjes, waar dan de letters van de betreffende naam door de ontvanger ingevuld konden worden.

Misschien begon het wel bij die puntjes, dat eigenlijk toch wel gezien willen worden. Het verschil tussen ‘anoniem’ , ‘je Valentijn’ of het aantal puntjes voor de letters van de naam is natuurlijk cruciaal. Van de ultieme magie, tot het als een raadsel kunnen ontrafelen van de bewonderaar die jou een hartenwens stuurt.

Door de jaren heen veranderde het raadsel in totale helderheid, tegenwoordig worden Valentijnskaarten steeds meer met de naam ondertekend. Zo wijst onderzoek van Q&A Research & Consultancy tenminste uit. Ook worden er veel meer cadeaus gegeven, wat mij vanochtend dan wel een leuk boek, maar toch minder romantische kriebels bezorgde.

De onttovering van Valentijnsdag dus, waarbij de anonimiteit verdwijnt. Maar zit de magie wel in de anonimiteit? Vinden wij niet juist een nieuwe magie in het wel bekend maken van jezelf als ridderlijke Don Juan? Het niet anoniem zijn is daarbij relevant voor de impact op zowel ontvanger als bewonderaar.

Ontlenen wij onze identiteit steeds meer aan onze populariteit? Hoe meer vrienden we op Facebook of Hyves hebben, des te meer wij bestaan. Vooral jongeren hebben een steeds grote drang om boven de massa uit te stijgen, als we kijken naar de populariteit van programma’s als the Voice of Holland en Hollands Next Top Model.

Misschien wordt Valentijn ook wel steeds meer een maatstaf voor die populariteit. Dat vooral anderen weten hoe leuk, lief, grappig jij bent geweest voor jouw geliefde. Sociale media worden bij uitstek gebruikt voor het delen van persoonlijke belevenissen. Lach jij om mijn verhaal? Word dan mijn vriend, dan kunnen we samen onze online activiteiten delen. Waarbij de sociale media juist sterk verbindend zijn. In een maatschappij waarin we druk zijn, veel reizen, en altijd haast hebben blijven we juist via de sociale media op de hoogte van het wel en wee van onze online vrienden.

Zelf merken wij ook in de praktijk dat communiceren via sociale media wérkt. Maar wel ondersteunend met de aloude communicatiemiddelen als folders, papieren nieuwsbrieven en magazines. Ik stel dan ook voor bij Valentijn vooral deze multimediale strategie aan te houden, want een kaartje in de bus van een anonieme afzender doet mijn hart toch stiekem wel sneller kloppen.

Floor van den Bosch