3108.09

In mijn jaren als eindredacteur/uitvoerend producent bij omroepen en televisieproductiebedrijven werd ik regelmatig benaderd door individuen, bedrijven en organisaties die een onderwerp hadden voor een tv-serie.

• Kun je het programma-idee in één zin samenvatten? (Wat is de Unique Selling Point)

• Is het iets dat nog niet bestaat? (Of tenminste niet te veel lijkt op iets bestaands? Aan de andere kant: soms is het ook slim om juist een variant te verzinnen op iets dat op dat moment heel succesvol is, zie alle spin-offs van Idols.)

• Wat is de doelgroep? (Voor kleine doelgroepen wordt nauwelijks iets gemaakt, maar richt je je op “boodschappers van 20-49”, dan gaat men al wat rechterop zitten.)

• Welke spanningsopbouw zit er in het programma? (Hoe houd je kijkers vast en nieuwsgierig naar de volgende aflevering?)

• Hoeveel afleveringen zou je kunnen maken? (Hoeveel variatiemogelijkheden biedt het idee? Als de serie goed wordt ontvangen wil men onmiddellijk een vervolg! Een idee dat met twee of drie afleveringen klaar is, is zelden interessant. )

Kom je met een concept dat een helder antwoord geeft op die vragen, dan zal daar zeker serieus naar worden gekeken. Maar al is de inhoud nog zo briljant, wanneer je komt met een nieuw programma-idee is vaak is de eerste vraag: wie betaalt het?